Met dat ik deze week noodgedwongen horizontaal in de zetel (nog altijd) doorbreng, had ik een nieuwe hobby gevonden: het Geluid van Q-Music. Een poepsimpel spelletje: ze laten een geluidje horen en je moet raden wat dat is.
Al sinds januari hoorde ik dat zo nu en dan eens passeren, zonder echt een idee te hebben van wat het zou kunnen zijn. Maar hoera, sedert maandag kwamen er tips. En gezien ik nu toch tijd had, besloot ik het er ook maar eens op te wagen. Het te winnen bedrag was dan ook al de moeite: zo’n 50.000 euro. Ik dacht direct: eindelijk een nieuwe keuken, nieuw dak en een beetje extra voor een nieuwe garderobe. Genoeg motivatie om me er helemaal in te smijten.
Handig is trouwens ook het nieuwe kanaal 39 bij Telenet waar je Q-Music de hele dag op kan zien. Wij hebben nl. geen radio staan in de living (luister radio via de tv) en ik ben momenteel wel veroordeeld tot zetelhangen, dus ging het radio-luisteren via de tv. Had ik nog iets om naar te kijken ook.
Maandag de eerste tip: recht. Oké, dat zei me niks. Zeker 100 keer via de website het geluid nauwkeurig beluisterd, maar ik kon er niets van maken. Behalve dan: deur open en dicht, klep open en dicht en zo van die dingen, dingen die iedereen maar bleef antwoorden (ondanks het feit dat de foute antwoorden allemaal op de website staan). Die dag besloot ik nog geen poging te wagen, ik wist toch niks zinnigs te verzinnen.
Dinsdag de tweede tip: ik steun en bescherm. Hmmm…hier kon ik al iets mee. Ik besloot de twee woorden eens te googlen, samen met het woord recht, en kwam uit op een laptop-dockingstation. Mja, dat zou wel eens kunnen hé. Wat rondgesurft op youtube en oké, met veel fantasie kon het dat wel zijn. Dus ik besloot het erop te wagen. Rond kwart na 8 ‘s morgens waagde ik mijn kans en begon te bellen. Alleen kreeg ik alleen een “blip” te horen en viel de lijn uit. Huh? Ik probeerde weer en kreeg weer die blip. Ik geraakte dus zelfs niet tot aan een bezettoon. Oh jee. Het begon me te dagen dat dit niet zo’n simpel klusje zou worden. Ik nam niet alleen mijn gsm maar ook onze vaste telefoon bij de hand en begon in de loop van de dag héél handig te worden in het hanteren van twee telefoons tegelijk. Elk uur probeerde ik zo een keer of 50 tot 100 binnen te geraken. Af en toe geraakte ik tot bij de bezettoon, maar verder dan dat niet. Ik begon stilletjesaan geobsedeerd te worden en meldde me aan bij de fanpage van Q-Music op Facebook waar fel gereageerd wordt door heel wat andere gefrustreerde spelers. Niemand leek binnen te geraken, op een paar enkelingen na. Die enkelingen raken wel binnen een tiental minuutjes voor de oproep op de radio komt. Was dat dan de truuk? Ik besloot het te proberen en laps…ik geraakte binnen! Een computerstem zei me dat ik geregistreerd was en zal worden teruggebeld als ik de tiende beller ben. Mijn hart maakte een sprongetje en zenuwachtig zat ik de daaropvolgende twintig minuten naar mijn gsm te staren en mentale vibes uit te sturen van “bel terug, bel terug, bel terug”. Maar noppes…Zucht. In de loop van dinsdag begon ik toch ook te twijfelen aan mijn laptop-docking-station antwoord. Ik vroeg me af of het ook niet gewoon een flatscreen-tv kon zijn die je in zijn houder duwt. Twijfel twijfel. Ik besloot de volgende tip maar af te wachten.
Woensdag de derde tip: de standaard. Oké, nu was ik zeker: een tv die in zijn houder wordt vastgeklikt. Ik surfte nog eens wat op youtube en vond een instructiefilmpje van een tv-merk en laps…daar hoorde ik het Geluid! Ik ging er nu helemaal voor. Vanaf 10 na het uur tot 20 na het uur belde ik als zot met twee telefoons tegelijk. Die dagte raak ik een 5-tal keer geselecteerd, maar nooit als 10e beller. Frustratie alom!! Aaarrggghhh. Ik kon er alleen maar blij om zijn dat niemand anders het raadde.
Enige voordeel dat deze nieuwe hobby heeft, is dat het effectief bezigheidstherapie is. De uren vliegen om, ik blijf lui in de zetel liggen zoals het hoort als je ziek bent, en ik verveel me geen seconde…En indien succesvol is het nog een lucratieve hobby ook. Het te winnen prijzengeld bedraagt al 52.000 euro.
Donderdag tip vier: ik hang en ik sta. Jep, weer bevestiging. Zo’n tv kan ophangen of staan op een kast hé. En ik probeerde weer een duizendtal keer te bellen, de hele dag door. Terug een keer of 5 binnengeraakt, maar niet als tiende. Grumbl. Op Facebook ook alleen maar gefrustreerde reacties. Niemand leek binnen te geraken, behalve een aantal mensen die er steeds compleet naast gokken (onder meer maar liefst drie pogingen achtereen die gaan over een brievenbus en de krant die geleverd wordt. Oelewappers!). Ook ik wilde nu dat het Geluid geraden zou worden, want ik begon het danig beu te worden – de stress van het bellen, de zenuwslopende spanning telkens iemand aan de lijn hangt om te raden, de frustratie van het niet-binnengeraken op dat dekselse 0800-nummer. Wie heeft in godsnaam zo’n horrorspelletje uitgevonden??
Vrijdag tip vijf: kijk televisie! Ja hallooooooo….dit was zo het geluid dat ik in gedachten had! En ‘s morgens bij belpoging nummer drie raakte ik al binnen en geselecteerd. Woohaa. Alleen was ik weer niet tiende beller. Zucht. Ik begon uit frustratie gewoon mee berichtjes te typen op de Facebook-pagina. Het bleek nog een lollige bende te zijn ook. Wanneer een dame gokte dat het “een condoom trekken uit een condoommachine” is, kwam ik amper bij van het lachen. Vooral omdat op televisie te zien was hoe er een hele cameracrew net aan het filmen was. Haha. En dan om half 12 was het van dat hé. Ik hoorde die jongen, Andy, MIJN ANTWOORD geven! Hoe durfde hij! Ik riep nog van “nee nee!!!”, maar het was te laat….Het was het juiste antwoord en die jongen ging met MIJN geld lopen. Allé, zo voelde het aan hé.
Het is hem gegund hoor, maar ik had het zo graag gewonnen. Ik had zo de stille hoop dat ik dit wel moest winnen, omdat ik er zo veel moeite voor deed. Maar ik was niet de enige. Het is een kwestie van geluk en doorzettingsvermogen, dat spelletje. Maar ik ben toch blij dat het normale leven enigszins weer de overhand kan nemen. Voor mij weliswaar nog steeds horizontaal in de zetel en dat nog tot en met volgende week. Dat wordt boekjes lezen en vooral geen hopeloze wedstrijden meer meedoen….
En dan moet ik hem oppakken, op mijn schoot zetten en dan gaan we samen op zoek naar de prentjes. En dat ritueel herhaalt zich zo een keer of 10 tot we het gamma boeken van dat uur hebben gehad en dan gaat ie met iets anders spelen. Soms zet ik hem ook in zijn zeteltje en lezen we zo boekjes, zoals op de foto hieronder.
Maar het liep gewoon weer lekker, nah. Een laatste goed opwarmerke voor de Natuurloop in Lier aanstaande zaterdag se!
